Malatya → Elazığ

Hazar Gölü'ne indiğinde rengi şaşırtır; Akdeniz değil Doğu Anadolu, ama su derin turkuaz ve dağ yansıması keskin. Bu göl tektonik kökenlidir; Fırat Nehri'nin kaynaklarından beslenir ve 1350 metre rakımında, yani Malatya ovasından belirgin biçimde yüksekte oturur. Sivrice kıyısındaki balık tesisleri hâlâ yaz akşamları dolup taşar; tatlı su levreği ve sazan, buranın yöresel mutfağıdır. Hazar Baba Dağı (2347 m) gölün kuzeydoğusunda duruyor; sis olmayan bir günde şekli tam bir perde gibi suya yansır.

Sivrice, Hazar Gölü'nün batı yakasında küçük bir kıyı kasabası; plaj ve balıkçı tesisleriyle göl turizminin merkezi. Burada yolun Elazığ'a doğru keskin bir dönüş yaptığını fark edersin; dağlar arasında kıvrılan asfalt, önce Palu yönüne, sonra Harput kayasının siluetini göstermeye başlıyor. Sivrice'den itibaren Doğu Toroslar'ın taşlık yamacı hissedilir; yol güzel ama dar.

Harput, Elazığ'ın birkaç kilometre üstünde, kayalık bir platoda oturuyor; ve şehri çok önce görürsün; kale kulesi uzaktan bile tanınıyor. Harput Ulu Camii (1156-57), bölgenin bilinen en eski yapılarından biri; taş duvarları ve sade mimarisiyle içeriye girince o katmanlı yaşın ağırlığını hissedersin. Harput, 20. yüzyıl başında hâlâ canlı bir şehirdi; bugün sessiz bir açık hava müzesi; ezan okunuyor ama çarşı yok. Kale surlarından Elazığ ovasına ve uzakta Keban Barajı'na bakış, gün batımında en güzelidir.